Hersey ayni...

Bir süredir yazmadığım bloğuma bugün birşeyler eklemek istedim tekrar...

İstanbul a geleli 3 ayı gecmiş. Sanki hiç burdan ayrılmamışım hiç oralara gitmemişim oralar nasıl yerlermiş bilmemişim, görmemişim gibi...Tuhaf bir rüyayıymış herşey. Rüyalarda böyle ilginç yerlere, başka gezegenlere gider orda tuhaf yaradılışlı varlıklarla karşılaşırsın ya, sanki öyle artık...

Sanki Fakülteden yeni mezun bir kız çocuğu edasındayım..
Hala Sponge Bob'a bayılıyorum, hala acıktığımda bir simitçi bulsam çay simit keyfi yapsam diyorum, meditasyon yapıyorum...

Hala gücüm var yaşamımı yeniden şekillendirmeye, hala aynı kilodayım (fakülteden mezun olalı 3 sene olmuş olmasına rağmen),
gözlerimdeki ifade hala aynı...

Hala lise yıllarımdan bu yana beni hiç bırakmayan dostum Cusi yanımda...

Yani bu kız ne diyor diyorsanız, evet kendimi seviyorum, bu şehirde yaşamayı seviyorum, ailemi seviyorum, dostlar var bir de tabiki.. (muhteşem Türk beşlileri -besteci lakabı gibi oldu:)-, nam-ı diyar betüş, mebruke öznur, ilknur, gökçe)

İstanbul da aynı, sadece biraz daha kalabalık, daha klostrofobik, hala duygulu, sevecen ve kişilikli...

İşte bu...