Sevgileri Yarınlara Bıraktınız...

Bir adamın örselediği ve var olmasına izin ver(e)mediği tutkularım mavi bir tan ağartısıyla düşlerime süzülen tek bir mum ateşinde vücut buluyor. Bütün parçalanmışlıklarım ve yıpranmışlıklarım tek bir kağıt üzerinde öylesine atılan imzalarla anlamlandırıldı.
Artık hangi yalan umutlandırabilir aklıma 120 gece boyunca nakşettiklerimi ya da her ne varsa artık geleceğe dair büyüttüklerimi! Onca zaman geçti, aylar belki de farkındalığımızın dışındaki yıllar...
Sonunda eliyle ellere verdiği klostrofobik rüyaları içine O'nsuz nefes alamayacağını söylediği kadını da ekledi... sevgileri ekledi.. tutkuları ekledi... ve en sonuna kendini ekledi labirentinin en karanlık odasında "dik" durabildiğine inandığı tavrıyla...

ve... şair başlar 1970'den gelen kısık sesiyle..

sevgileri yarınlara bıraktınız
çekingen, tutuk, saygılı
bütün yakınlarınız
sizi yanlış tanıdı

bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı

siz geniş zamanlar umuyordunuz
çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek
yılların telaşlarda bu kadar çabuk
geçeceği aklınıza gelmezdi

gizli bahçenizde
açan çiçekler vardı
gecelerde ve yalnız
vermeye az buldunuz
yahut vakit olmadı

B. Necatigil

Fotoğraf: Pınar'ın Portresi
http://umutunfotografsergisi.blogspot.com