Spleen de Paris

"Söyle, anlaşılmaz adam, kimi seversin en çok, ananı mı, babanı mı, bacını mı, yoksa kardeşini mi?
-Ne anam var, ne babam, ne bacım, ne de kardeşim.
-Dostlarını mı?
-Anlamına bugüne kadar kaldığım bir sözcük kullandınız.
-Yurdunu mu?
-Hangi enlemdedir, bilmem.
-Güzelliği mi?
-Tanrıça ve ölümsüz olsaydı, severdim kuşkusuz.
-Altını mı?
-Siz Tanrı'ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.
-Peki, neyi seversin öyleyse, olağanüstü yabancı?
-Bulutları severim... İşte şu... şu geçip giden bulutları... eşsiz bulutları!"

Paris Sıkıntısı
Charles Baudelaire

"nesirin sonsuzluga acilimidir ustadin dizeleri,
ve aslinda yasamin hislerinin keninde var oldugunu anlamak,
ve cennetin kapilari,
ve bir vazgecisle tutkulanmak gizlice;
gozlerini acmak yasama, umutla, yeniden,
ve sana duam fisildar sessizce;
ait oldugun huzurlu maviliklerinin derin sonsuzluklarinda ol...."

e.

Fotograf: Carlota, Paris '95