Yagmurun elleri...

Bu sabah piril piril bir gunese uyanan Istanbullular, oglen bastiran "saganak" la "singing in the rain" mooduna burunduler... Oglen disari cikamayarak kantin tostu yemek zorunda kalmis olsam da, kahvemle penceremin kenarinda yagmur damlalarinin tek tek camima vurmasini izlemek ve en sevdigim yagmur sarkisini soylemek cooook keyiflendirdi beni... Diyecegim o ki, mutlu oldum, damitildim sanki yagmurla... Iyi ki yagmur vardi, iyi ki ben kahvemle penceremin kenarindaydim, iyi ki Istanbuldayim....

küçücük bir bakışın
çözer beni kolayca
kenetlenmiş parmaklar gibi
sımsıkı kapanmış olsun

yaprak yaprak açtırırsın
ilk yaz nasıl açtırırsa
ilk gülünü gizem dolu
hünerli bir dokunuşla

hiç kimsenin yağmurun bile
böyle küçük elleri yoktur

bütün güllerden derin
bir sesi var gözlerinin

başedilmez o gergin
kırılganlığınla senin
her solukta sonsuzluk
ve ölüm...


Guzel sarki????
Super sarki.... :D

Sevgilerimle...

e.

Comments

Popular posts from this blog

Dilerim ki...

Practise, practise, practise...