Oylesine...

Kendimi yaratma sancılarım var...

Mor kapakli kitaplarin, yasak dilleri sevmenin karsiligi olarak

umutlarim, sorularim, soyleyeceklerim var...

Cevabini ararken "var olma" sebebimin,

'sevgi nedir?' sorusuna;

basimin bulutlarda olmasindan ziyade,

varligi, yoklugu, olumu, gecmisi, gelecegi damitmadan bolusmek cevabi sezdirilir...

sevgi neydi gercekten???

emek vermek, zaman harcamak, o'nu bilmek ve bilerek sindirmekti;

incinmisliklerini ve sevinclerini bolusmek,

anlamaya calismak, hatta anlamak;

ancak o'ndan sonra da nefes alabilecegine inanmasini saglamakti...

arkadaslikti, kadere inanmasan da birlikte mucadele vermekti...

sevgi, nazimin piraye'ye yazdigi mektuplariydi mapushane damlarindan...

herseyi paylastigin gibi ozgurlugu de paylasmakti...

hatta;

siddeti, siddet icerikli isyanlari, hayati kanata kanata yasamakti...

betüşün döktüğü gözyaşlarıydi, simgeyle gulmekti, hejanın sarıya olan tutkusunu maziden çekip çıkarmakti, öznurun kocaman gülüşünü görmek ve mebruke ile paylaşılan beşiktaş kurabiyeleriydi sevgi, donuk yatakhane gecelerinde…

çekip gitmeyi asla becerememek,

ancak “hep yanında olmayacak” gerçeğini ezberlemekti…

Ben böyleyim işte ve sanıyorum ki hep böyle kalacağım;

dost limanlarin dinginlestirdigi, sevgi simarigi,

kendini tastamam sevginin yeline teslim eden kiz cocugu...

sevgilerimle :D

e.

fotograf: yagmur'un resmi...