Bu sabah;

Söylediği gibi "az kaldı" fısıltılarını duyumsayarak uyandım...
Ne kadar sınavlardan daralmış, bunalmış ama
her bitişte yeni bir başlangıcın keyfini yakaladısam,
Çevremdeki hastaların, ölümlerin içimi ürperttiği anda
"yaşam acımasız, yapçak birşey yok" isyanlarımı kabullendirebiliyorsan...
Her bitişin başka bir zamanda yeni ve
muhteşem bir başlangıça neden olduğunu tecrübe ettiysem...

"en güzel günlerimin henüz yaşamadıklarım"

olduğu felsefesini okuyorsam şiirden,

satır aralarına ve ayrıntılara atıflar yaparak...
Hala herkesi ve herşeyi sevebiliyorsam...
Çabalıyorum ve yaşıyorum diyebilirim...

"Teşekkür ederim"....

e.