Ait...


Bir Brockhaus cildi önünde,
"anne kokusu"nu duyumsar, suya adini yazar gibi huzurluyum...
Çınar ağacının binlerce yaprağını tek tek çizen Safevi Nakkaşı misali
Art Noueau desenli bir buzlu cama yazıyorum sesini...
Buzlu camların imgelemimde "hüznü" çağrıştırmasından ziyade;
Hüzünden söz etmenin sana dair yeganevi bir yanı olması,
Çizdiğim sesin sonunda, camı temizleyip dışarıda kartopu oynayan çocukları gördükçe çocuklaşıyor ruhum, şımarıyor;
yanındaymışım gibi...
Ve bırakmak olmazlarla bütünleşen tavrın güç veriyor gitgide,
Yalnızlığımı paylaştığın yalnızlığının boyun eğmez asi yüzünde...
O an basliyor iste yok olma an'lari,
serzenisim, endisem, yara izlerim;
gorunen o dik durusun yaninda..
ve sadece susuyorum herkes gibi
zamanin lehindeki bekleyiste....
e.
Fotograf: girl on railroad

Comments

  1. mystic harmony of the words...it's very good article exactly like others. i like these pictures too.

    my favourite: http://www.nuribilgeceylan.com/images/turkeycinemascope/shipsinbosphorus.jpg

    ReplyDelete
  2. ooopppsss :D

    my favourite :

    http://www.nuribilgeceylan.com/images/
    turkeycinemascope/shipsinbosphorus.jpg

    ReplyDelete
  3. Anonymous6.2.07

    Okurken gözüme çarpmıştı.Çok küçük bir noktaydı ama çarpmıştı işte ukalalık olmasın diye yazmayım demiştim. Farkedilmiş ve düzeltilmiş. Gösterilen titizlikten dolayı tebrikler...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dilerim ki...

Practise, practise, practise...