Olmuyor...
Sadece kendimi kandiriyorum...
Yasmimdaki herkese verdigim bisiler ve aldigim bisilerin sonucunda
Mahmut Paksoy'un dedigi gibi fonksiyonlarin icini dolduran etmenlerin yanindaki "iyi insan" olmanin sartlarinda "kosullarin degerlemeleri" asil sozkonusu olan...

Anladim...
Isteyenler ise beni benden,
hep boyle mi kalacaklar?....
Yoruldum, inanin cok yorgunum.....
Cabalamaksa yasama dair olan, elimde tuttugum yegane gucum, gencligim,
gelecegimi "tek basima" ilmek ilmek ordugum,
siradan ama emek vermis bir halet-i ruhiyeyele varolmus bir kiz cocugu olmakmis derdim...
Yapilmayan seyleri "var olmus" gibi gostermek
ya da olmayana inanmak degil yasanan gerceklik...
Gidecegim, biliyorum....
Yazik!!! Anladim...
Aci tarafi, Anlatamadim....

Sevgilerimle...

e.

Comments

  1. Bir süredir yazılar pek puslandı mı ne? Hayırdır inşallah! Blog dünyasından arkadaşım diye kabul edip seni, bir yandan da endişelenmeye koyuldum. Hayırlısı...

    ReplyDelete
  2. arada olur...
    hersey dumduzzz gitmiyor maleseffff :D

    endiselencek bisi yok, ama yine de tesekkur ederim... mubalaga efenim bunlar mubalagaaa....

    sevgilerimle

    e.

    ReplyDelete
  3. her nerede degilsem orada iyi olacakmis gibi geliyor...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dilerim ki...

Practise, practise, practise...