Kal...


Dun yasadim yasamla olum arasindaki ince cizgiyi...
Aski, merhameti, gercek vefaliligi,
baygin olsam da aklima ilk geleni ve
ne cok insanin beni sevdigini...
Dun caresiz olmek istemedim,
ama oyle bir olmek ki bu
nedeni canini yakmis olmam ve masumiyetin "vicdan azabi"...
Halbuki bilincaltimda var olani cozdugumde,
aslinda kendimdi tarumarca savurdugum...
Darbelerin hicbirini hatirlamasam da,
Tanri'ya sukrediyorum,
yazilarimda ve yasamimda seni var edebilecegim icin...
Mutluyum;
Kehribarlarda kaybolmaktan,
cevabi "evet" olacak sorulardan...
Gercekten uzgunum,
cocuklugumdan, saklanmalarimdan,
sacma sapan nedenleri sorgulayisimdan...
Hep kal, orda kal, kal....
Olur mu?

Sevgilerimle....

e.

Comments

  1. Anonymous4.4.07

    Gereksiz ve nedeni bilinmeyen savruluşlar, ne çok can acıtır bilirim. Ama aslolan bi gerçeklik var ki o da karşılıksız, çıkarsız sevgi. ASLOLANIN KALMASI DİLEĞİYLE !!
    Allaha şükürler olsun ki seni bize bağışladı,seni seviyorum.

    SEDEF

    ReplyDelete
  2. Yaşamla ölüm arasındaki ince çizgi; insan bunu hayatında kaç kere yaşar acaba... Böyle yaşanmasını asla istemediğimiz olaylar aslında bazen o kadar işe yarıyor ki; insanları yerleştirdiğimiz odalardan çıkmalarını veya girmelerini veya o oda da kilitli kalmalarını sağlıyor...

    Bu odalarının hep istediğin ve arzuladığın gibi olmasını diliyorum...

    Bu arada; eminim ki sen üzülmeni gerektirecek bir şey yapmamışsındır... O yüzden üzülme bence...

    Kendine çok iyi bak....

    Son olarak; iyi ki...:))

    ReplyDelete
  3. Anonymous17.4.07

    Bacım çok güzel yazıyorsun tebrikler. Gözlerim şıpır şıpır doldu da şu saatin markasını söylesen artık...

    ReplyDelete
  4. Hahahahahaaaa Ozler ablaaaaaaa :D sana da yapalim bi blog :D soyle alevli isikli falan.....

    Tesekkur ederimn

    Operim

    e.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dilerim ki...

Practise, practise, practise...