Dogmamis kizima...

Yuregimin uc kosesi yangin yeri;
Geceler artik lacivert elisi kagidi gibi degil.
Hep anlatiyorum, anlatacagim;
Ulkem, ilkem, inanclarimin ardinda dimdik durdugum safligim
nereye gidiyor cok belli.
Ben degil miyim ki inanclarimla tum parcalarimi, yasamimi yitirmeyi goze aldigim ancak hala uslanmadigim; devam etmekte direndigim, bildigin, izlendigin, susturdugun, belki de icine attigin arada gulumseyerek cikarip baktigin.
Bunlari dusunurken sen, ben vatan millet meselelerine dalayim; ne biraktigimi, nelerden vazgectigimin idrakiyle haykirmaliyim ezbere bildigin sufleyi:
Canim kizim,
Belki sacli dogarsin kimbilir belki de disli,
Ancak nasil dogarsan dog, seni cok ama cok sevecegimi biliyorum.
En guzel ozgurlukleri verecegim sana; hicbir kotuluk, yalan, ihanet gormeyeceksin.
Sevgilerde buyuyceksin kizim, zihinleri ortulen akranlarinin yaninda
adina "devrim" diyecekler.
Cogalacaksin; bileceksin bugulu gozlerinde kalabaligin apaydinlik sokaklar oldugunu,
Siirler okunacak adina, cicekler arasinda dolasacaksin.
Cok uzaklarda degil, gitmeye ne hacet!
Burada olacak ne olacaksa.

Bildigin ve bildigim gibi.

Sevgilerimle.

e.