Affet,

rahat edersin...
Affedince ne olur?
Tum uzuntulerden, nefretten, onyargidan, darptan, kinden, kisaca kendini zehirledigin her ayrintidan kurtulursun....
Yani ne olur?
Noronlarinin zamanla farkettimeden yaptigi gibi; yanibasida kalan sadece guzellikler olur...

Son tahlilde, sen konuyu kapatmis ve yol almis olursun.. Dedik ya, rahat edersin!

Seneler sonra karsilastiginda, dusunursun:
'var ettigim cizginin ne kadar gerisindeymis meger!'..

Sonra acirsin... "Bu vicdan azabi O'na yeter" diyerek tekrarlarsin; "vicdan, en sadik takipcisidir yillarin.."
Sana soyluyorum:
Affet.. Affet ki gercekten bitsin...

Selam ve sevgilerimle...

Comments

Popular posts from this blog

Dilerim ki...

Practise, practise, practise...