Gazi'yi "Mazi" yapmaya yeltenen film : "Mustafa"

Oncelikle bu topraklarda buyumus, bu kulturun hamuruna karismis, sozde "aydin"lanmis gazeteci Dundar'i kiniyorum.

Hassas dengelerle oynanan politik oyunlarla vatanim ve insanim kirletilmeye calisiliyorken; oz varliklarim tek tek satiliyor, kadinim karalara, kizlarim eve hapsediliyorken; gercegin mubalagalarla degistirilerek, sozde madalyonun her iki tarafinin gosterildigi ancak Dundar'in sadece kendini popileritesini korukleme amacli yazarak, anti estetik sesiyle seslendirdigi bu filmi kiniyorum!

Dunya'nin gelmis gecmis en buyuk lideri Atam'in ahlak muhasebesini haddini asarak degerlendirmeye calisan gazeteci Dundar'in "etik ve ahlaki kendi icinde degerlendirmesini" oneriyorum. Zira bir devrim adamini diktator, kendi silah arkadaslarini astiran hatta daha da ileri giderek aslinda zevk ve eglenceye duskun bir "egoist" olarak lanse eden Dundar'in once kendisini ahlak sinirlarina sigmayan eylemlerle ustelik kendi kitaplarinin* arka kapaklarini tekrar okuyarak degerlendirmesini diliyorum...

Bu film ozellikle cocuklara izletilmemelidir!

*Hayata ve siyasete dair: Can Dundar
Bilmem ilerde bu topraklarda doğduğuna pişman olacak mısın?
Bazı pişmanlar gibi kaçacak ülke arayacak mısın?
Bu küçücük busedeki kadar masum kalacak mısın?
Özgür bir ülke uğruna yitik düşmüş kuşaklar faslında sıranı savacak mısın?
Ve ilerde bu yazıları okurken, satır aralarında bu küçük busenin yarattığı umuttan izler bulacak mısın?
O yazılar ki en uykusuz gecelerin şafağında yazıldılar...en bereketli güneşler bir daha gölgelenmesin diye... bu deli toprakta bir daha kuraklık olmasın diye...ve bu küçük busenin sahibi, sıcacık ve yaşanılası bir dünyada büyüsün diye...